Zuid Afrika - Miranda Bakker

Hallo, ik ben Miranda Bakker. Geboren en getogen in de Vrouwenakker. Ik heb op de St. Joannesschool en de Robert Kennedy gezeten. Daarna is mijn leven in een sneltrein vaart gegaan. In 1994 heb ik mijn huidige man via via leren kennen, Michael Bakker. We waren allebei bij de scouting actief. Hij in Bovenkerk en ik in De Kwakel.

Na eerst in Mijdrecht te hebben gewoond zijn we al vrij snel vertrokken richting Druten wat tussen Nijmegen en Tiel ligt. Eenmaal in ons nieuwe onderkomen kondigde de eerste kleine Roos zich aan. Niet veel later ook nummer 2 Kim. Michael werkte op dat moment in Gorkum bij een van de grootste scheepswerven van Nederland. Damen Shipyard. Het verkeer werkte meestal niet echt mee om thuis te komen. Na 4 jaar hebben we het opgegeven en zijn we weer in Mijdrecht gaan wonen.

Na een tussen pozen van 6 jaar kwam onze laatste baby Fleur. Het bloed kruipt waar het niet gaan mag…. Michael en ik hebben allebei het idee gehad, dit is het nog niet. Nadat Michael net een baan had aangenomen bij De Vries Scheepsbouw in Aalsmeer in 2007, kwam Damen weer na een tijdje of we toch niet voor het bedrijf Damen naar Zuid-Afrika wilde verhuizen. Ja, wat doe je dan…. Na veel wikke en wegen toch met beide handen aangepakt en zijn we na 3 maanden van praten op 7 januari 2008 vertrokken. Huis verkocht en alles meegenomen in een container. Eenmaal in Zuid-Afrika hadden we nog geen huis en konden we de eerste tijd verblijven in een Bed en Breakfast van een goede kennis. Na 10 dagen betrokken we een tijdelijke woning voor een maand om zo daarna in een riant huis te gaan wonen met een geweldig uitzicht.

Michael was druk aan het werk als General Manager en weinig tijd. De kids, scholen en het zoeken naar een huis kwam en komen nog steeds voor mijn rekening. Mijn engels was niet geweldig maar zit nog steeds in de lift. Gelukkig wonen er hier in de omgeving van Kaapstad een hoop Nederlanders die me door deze periode hebben heen getrokken. Het gaat namelijk niet zo als in Europa. Alles morgen als het kan en niet vandaag. Je kan hier wel voor een appel en ei iemand aannemen die je huishouding, tuin, oppassen op de kids en klussen doet, maar dan moet je maar weer afwachten of je wel een betrouwbaar iemand hebt. Helaas hebben wij het geluk nog niet gevonden dus doe ik het lekker zelf. Kan ik alles zelf terugvinden en ben ik overal zelf verantwoordelijk voor. Criminaliteit is hier hoog. Het Zwart-Wit, en Arm en Rijk beleid is er nog steeds, ondanks dat Nelson Mandela een hoop goeds heeft gedaan. Er komt nu een beetje verbetering in het beleid vanwege de WK voetbal, maar we zijn er nog lang niet.

Michael heeft hier nog bijna 2 jaar voor Damen gewerkt. Op een dag, na een gesprek bij een architekten kantoor waar een goede vriend werkte, kwam hij in contact met een man die nu zijn nieuwe baas is. Michael is nu een nieuwe scheepswerf aan het opstarten in Simonstown met diverse goede mensen om zich heen. Michael kan het team zelf samenstellen wat natuurlijk een droom is voor iedereen. De opdrachten komen aardig binnen druppelen en dat ondanks de recessie. Ze zijn nu bezig met de eerste boot. Een 30 mtr. bemanningsvaartuig voor een Nigeriaanse klant. De volgende wordt een 24 mtr. en dan zitten er nog 4 kleinere boten in de pijpleiding van 12 en 16 mtr. Dus voorlopig nog wel even werk.

De hal wat ze nu gebruiken is niet zo groot maar je moet ergens beginnen. De ligging is goed, midden op de marinebasis en direct aan een scheepslift. Dus heel makkelijk met in- en uit het water te halen. De potenciele klanten lopen al op het haventerrein langs hun gebouw. Dus wat willen ze nog meer. De hal naast hun staat leeg en staat ook op de nominatie om gehuurt te worden door hun voor eventuele uitbreiding. Aangezien ze hier op de marinebasis niet echt meer veel doen is er veel belangstelling van de mensen die daar werken/aanwezig zijn. Het is en blijft toch Afrika. Liever morgen dan vandaag, waar we nog wel steeds aan moeten wennen.

Onze meiden vinden het geweldig hier, ondanks dat ze 2 scholen doen (de dagelijkse school en op vrijdagmiddag van 3 tot 6 de Nederlandse school in Kaapstad) en veel huiswerk hebben en in schoolkostuum moeten lopen. Daarbij zijn de dagen korter want de zon is hier onder in de zomer tussen 19.00 en 20.00 uur. Dus lekker buitenspelen ’s avonds kan hier niet. Maar het ontspannen leven. Braai hier en lekker uit eten daar, het strand, de bergen, winkels 7 dagen in de week open (meiden) en een hoop gezelligheid.

Het waait ondanks dat best wel hard hier in het dorp, maar de temperatuur is geweldig. Ongeveer 9 maanden zon en 3 maanden wat minder als je geluk hebt. Dit jaar was het wat minder maar goed te houden zonder kachel in de zomer.Voorlopig zitten we hier nog wel, en vermaken wij ons hier prima.

Als je ons wil volgen, meld je eigen dan aan op onze hyvessite: miranda en michael

Groetjes vanuit een op dit moment nat en koud Zuid-Afrika.

Miranda Bakker-Overwater
Hout Baai